ÖRNEK TEYZE

Çok okuyan mı bilir ,yoksa çok gezen mi ? . Ben bu soruyu kendi kendime sordum da ben hastalarımdan öğrendim bir çok dersi . Okudukça cahilliğimin farkına varıyor ama yalnızlaştığımı hissediyorum .

Bir gün çalıştığım hastanenin röntgen odasının dinlenme bölümünde oturup boş düşüncelerle televizyon izliyordum .

İçeriye bir teyze ile amca girdi . Teyze ile amcam kolkola idi. Sanki amcam bir yere kaçacakmış gibi sımsıkı tutuyordu kolundan . Denizli de yaz aylarında olduğumuz için dışarda hava sıcaklığı gölgede 35 dereceyi gösteriyordu . Hastanenin klimaları ortamı buz gibi yapmasına rağmen teyzemin alnından boncuk boncuk terler akıyordu .Amcamı zapt etmekten olsa gerek çok yorulmuşa benziyordu .

Amcam teyzeme hakaretlere varan davranışlar ve konuşmalar sergileyerek "sen kimsin yaa ! Beni buraya niye getirdin . Bırak beni gideceğim .Bırak kolumu ! " diye bağırıyordu .

Hatta bazı zaman ağza alınmayacak kötü sözler duydum .

Teyzeye sordum ;
"Röntgen mi çektireceksiniz ? "
"Evet yavrum . eşime doktor film istedi de "

Bilgisayara bakınca akciğer filmi çekilmesi gerekiyordu .Yaşını da merak edince 66 gösteriyordu bilgisayardaki bilgileri .

Teyzemin arkasındaki kapıdan ,ben bilgileri kontrol ederken orta yaşlarda bir adam heyecanlı halde girdi .Teyzemi görünce "anne anca gelebildim .arabayı yoğunluktan zor park yeri bulabildim ."

"Tamam oğlum babana film istediler "

Bende filmi çekmek için gereken hazırlıkları yaptım . Amcamı iğneden korkan çocuklar gibi zar zor çektik . Eli ,kolu , bacağı , her yeri hareket ediyordu .Çekerken oğluna ve eşine hâla hakaretler yağdırıyordu .Onlar da güçlükle tuttular amcayı .

Amcamın filmini çektikten sonra oğlu ve annesi iyice terledi . Oğlu lavaboyu sorunca ben de tam karşıda cevabını verdim . Oğlu , babasını lavaboya götürdü .

Teyzemle yalnız kalınca bu manzaraya karşı fazla tahammül edemeyip merakımdan sordum .

"Amcamın nesi var . Bu davranışlarına nasıl katlanıyorsunuz . "

Teyzem benden bu soruyu duyunca başladı adeta şiir gibi anlatmaya . O anlatırken benim ağzıma sinek gircek kadar açıldı . Girsede farkına varmazdım zaten .

- öyle deme oğlum . Alzaymır mı ne diyosunuz o illete . O na yakalandı .Beni , oğlunu herkesi unuttu .Zaman zaman hatırlıyor . ( Alzheimer Hastalığı. Bunama zihin işlevlerinde kaybı niteleyen bir kelimedir.)

-film çekerken o yaptığı hakaretleri görünce hayran kaldım sabır dolu halinize .

-hayranlıkla alakası yok oğlum o benim vazifem . O adam benim ilk baharım son baharımda olacak .O sağlığında benim ve çocuklarımın rızkını kazanmak için çalıştı durdu yıllarca . Ben ağlarken o da ağladı . Ben gülerken o da güldü . Ben hasta olunca hiç yanımdan ayrılmadı . Çocuklarımın refakatina hiç izin vermedi . O hasta olmasın diye ben iyileşmek için çok çaba harcardım . Bana olan sevgisinden o da hasta olacak diye çok korkardım . Şimdi hasta oldu diye bir kalemde silip atmak olur mu evladım ? "

Ben teyzemin söyledikleri karşısında ne cevap vereceğimi düşünürken amcamın kolunu sımsıkı tutan oğlu lavabodan çıktı . Amcam hala kaçmak için fırsat kolluyordu .

Teyzem bana "kolay gelsin " dedi ve amcamın elini sımsıkı tuttu .

Sådakat , sabır , tevekkül , fedakârlık ve daha sayamacağım bir çok örnek timsalini gösteren teyzem , amcam bir yere kaçmasın diye ya da håla ona olan tükenmek bilmeyen sevgisinden elini sımsıkı tuttu ve benim hayran bakışlarım arasında koridordan sola dönüp gözden kayboldular .

Şimdilerde eften püften sebeplerle çok duyuyorum boşananları .Onların ki şimdikiler gibi iki günlük aşk değil . Onların ki Allah rızası için sevgiydi anlaşılan .Teyzemin " ben gülünce o da gülüyordu " demesi kulaklarımdan hiç gitmiyor . İnsan insanın aynası değil mi ?Nasıl davranırsak öyle muamele görüyoruz .