NEFES YOLUNDA KALAN LEBLEBİ Gökyüzü bulutlarla kapalı ... Kapkaranlık bir gece ...Gökte yıldız dahi yok ... Ben 11 yaşlardayım ... Kardeşim 5 yaşlarda ... Bir akşam babam ve annem düğüne gidip gelmek için kardeşimle beni evde yalnız bıraktılar . Daha öncede yalnız bıraktıkları olduğundan bize güveniyorlardı . Yani ateşle oynamayın , birbirinizle dövüşmeyin , yalnız dışarı çıkmayın falan gibi sık sık tembih ederlerdi dışarı çıkarken . O gün akşam babam ve annem düğüne giderken babam bana bakarak " telefonun buluduğu sehpanın üzerinde bir kağıda numara yazdım acil bir şey olursa ararsın " diye tembihledi çok önemli ciddi bir ses tonuyla . Annemde vakit geçirin diye siyah beyaz gösteren aeg marka televizyonu açtı , bir tabakta leblebi koydu önümüze . " Biz hayırlı olsun deyip hemen geliriz " dedi annem çocuklarını evde yalnız bırakmanın telaşını yüzünde göstererek . Biz evde kardeşimle yalnız kaldık . Sadece üç kanal gösteren siyah beyaz televiyonu izleme...
Kayıtlar
KARTLARLA DANS Gazi üniversitesi hastanesinde radyoloji bölümünde ilk stajımın olduğu gün ... Yaş 18 ... Bıyıklarımın yeni terlediği günler ... İlk sakal traşı olduğum yıllar ... Tıbbi görüntüleme cihazların olduğu odaları tek tek ,sevincim , merakım ve heyecanım tavan yapmış halde geziyordum . Mr cihazları , tomogrofi cihazları , röntgen cihazları ve daha sayamadığım teknoloji ötesi aletleri gördükçe bunları ben mi kullanacağım diye göğsüm havamdan kabarıyor kendimle gurur duyuyordum . En çokta mr 'ı merak ediyordum . Yurt dışında bir mr çektirebilmek için en az 20 doktordan oluşan komisyondan geçebilirsen öyle çektirebiliyorsun . Kanıtlanmamış ya zararı var ya da yüksek maliyet gerektiren bir çekim olduğu için olsa gerek az istenen bir tetkik. Ama gelgelelim Türkiyede nerdeyse mr çektirenimiz kalmadı . Mr ' ı çektirenler bilir . Bu makinanın açık olanı var kapalı olanı var . Klostrofobi ( kapalı alan korkusu ) olanlar açık olanı tercih etsede kapalı olan daha fazla ...
ZEHİRLİ SARMAŞIK Yıl 2001 ... Mesleğimde ilk yıl ... Hastalarımla olan ilk anılar... İlk dramlar ... İlk heyecanlar ... Radyoloji diplomamı alınca hemen bir özel hastane bulup işe başladım . Orta yaşlarda bir adam ve elinde 13 yaşlarda bir kız çocuğu radyoloji sekreterliğine geldiler . Babasının yüz ifadesine heyacan ve telaş birbirine karışmış halde radyoloji sekreterine ; "doktor bize acil mr istedi de bu da doktorun bize verdiği kağıt " dedi . Biz kağıda baktığımızda "acil tanı ve teşhis için randevu verilmeden mr çekilmesi rica olunur " yazıyordu .Altında da doktorun kaşeli imzası vardı . Ben hemen randevulu hastalardan bir boşluk bulup küçük hanımın mr 'ını çekmek için hazırlık yapmaya başladım . Mr 'a girerken hastalara prosedür gereği bazı sorular sorulur . Radyologların raporlamada yardımcı olması için hastanın öyküsü not edilir istenen kağıda . Güvenlik amacıyla ameliyat olup olmadığı bunun sonucunda platin ,kap pili vesair takılıp ta...
İMAMA ALKOL MUAYENESİ İmama alkol muayenesi yapılırsa ne olur ? İmamda insan canım , içebilir , canı istemiştir belki . Herkesin günahı kendine 😀 Ömrü boyunca ağzına bir damla dahi alkol almamış ,babası hafız , hacı emekli imam babamın başına gelen anısı aktarayım buraya ; Gece saat 10:00 civarı ... Yaz ayları... Asfalt sıcaktan erimiş simsiyah ... Antalyadan Gölhisara dönüyoruz .... Altımda o zamanlar doğan slx vardı . Tekerleklerin eriyen asfalta yapıştığını hissediyorum . Ne buz gibi üfüren kliması vardı . Ne yokuşlarda hızlı çıkabiliyordu . Antalyanın sıcağı , arabanında bizimde iliklerimize kadar işlemişti . Antalyadan kepezi aştıktan sonra Düzler çamına ağır ağır vardık. Nemde olunca gömleğim tenime yapış yapış oldu . Yanımdada Ensar Ticaretin sahibi Özerten vardı . Özerten alnından yüzüne doğru yürüyen terleri silerek "şu büfenin yanında arabayı durdurda soğuk içecek alalım , serinleyelim hocam " dedi . Arabanın içinden inince dışarısı Antaly...
CENNET KOKULUM İki kişi ya da iki eş arasına Allah sevgisi girerse yer gök bir araya gelse o muhabbete kin , öfke girmez . O muhabbetullah olur . Muhabbette Allah sevgisi olmazsa şeytanda girer araya . Başlar en şiddeli olan kavgalar , en felaket olaylar . Ben bunu hastalarımdan daha iyi kavrıyorum . Geçen nöbetlerimden birinde ağlaya ağlaya bir eliyle diğer elini tutarak orta yaşlarda bir bayan geldi . Hemde polis eşliğinde .Polisin kucağında da 2 yaşlarda bir kız çocuğu vardı . Ben ilk gördüğümde polisin eşi olduğunu tahmin ettim . Sol elbileği incinmişti anlaşılan filmini çektim . Ben merakla " kaza mı geçirdiniz ? " dedim . İçli içli ağlaması daha da kuvvetlendi " Eşim sabaha kadar eve gelmedi . Sabah eve geldiğinde neredesin sen diye öfkeyle sorunca benim elimi sinirinden sertçe büktü bir de tokat attı " dedi akan gözyaşlarını sağlam eliyle silerek . Sonrada ben polisin eşi değilde koruması ve adli vaka olduğunu anladım . Polisin kucağı...
KARDA AÇAN ÇİÇEKLER Sinan Uzun abi benim Sağlık memuru mesai arkadaşım .Benim hikayelerimi okuyunca bana gelip . " Ah Faruk ah gözlerim kıt görüyor .Onun için yazamıyorum .Yazabilsem tarih yazarım " deyince bende " sen anlat ben editörlüğünü yaparım abi " dedim . Biz gülüştük karşılıklı tabi . O anlatınca başından geçenleri buraya yazmak istedim . Onun haberi yok yazdığımdan buraya atınca sürpriz olacak . Kızacağını hiç zannetmiyorum . Sinirini tereyağdan kıl çeker gibi almış Yaradan . Sinan abi başladı şu sıcak havalarda içinizi buz gibi tir tir titretecek hikayesini anlatmaya , ben de ağzım açık açık dinledim ; İlk atamam olan Erzurumun Aşkale ilçesinde 1988 senesinde kış aylarıydı .Sağlık memuru olarak sağlık ocağında görevliydik . Erzurumun dondurucu soğuğunu bilirsiniz . Biz o soğukta dağ köylerine sağlık hizmeti götürüyorduk . Çad ilçesinin dağ köyleri de bizim hizmet alanımıza bağlıydı . Bir gün bir dağ köyüne sağlık taraması ve aşı yapmak için ambu...
MÂZİ İnsanoğolu işte..... işsizken iş bulmak ister , işliyken işinden yakınır ,küçükken büyük olmak ister büyükken küçük olmak , yurdışındayken memleketinde olmak ister , memleketteyken yutdışında olmak , bekarken evli olmak ister , evliyken bekar . İnsanoğlu işte..... Sabah işe geç kalmamak için ayarladığım telefon çalardı. Ben , uykunun verdiği ağırlıktan kafamı Annemin beyaz kılıfla geçirdiği sararmış yastıktan kaldıramıyordum . Alarm bitince on dakika sonra kendini erteleyecek bir daha çalacaktı . Akşam yatarken öyle ayarlamıştım çünkü . Aradaki on dakika bana bir dakika gibi gelse de uykunun verdiği hazzı yaşamalıydım . Sabah iş mesaisine onbeş dakika erken varmam gerekiyordu . O onbeş dakikalık zamanda evde üşenip hazırlamadığım kahvaltımı yapmak için . Hayatı basit yaşamak gerekiyordu her sabah . Kahvaltım her zaman yol üzerindeki kazanacağı üniversite için para biriktiren o çocuktan aldığım iki simit , bir dilim üçgen peynirdi . Bir de kahvaltımın olmassa olmazı n...